چه سخته باور اینکه شدم دیگه فراموشت

ای کاش احساس شبنم را درک می کردی

و با دستانت احساس خواب نیلوفر را بر هم نمی زدی

کاش می دانستی رنگ برگ سبز است یا زرد

 کاش می دانستی که پرنده ی وجودم به دنبال اشیانی

است به وسعت تو

کاش آتش گرم عشق می شدی و تنم را از سرمای غم

تنهایی حفظ می کردی..کاش ...

 اما افسوس تو پنداشتی که من هیچم

ولی نخواستی بدانی که هیچ هم حرف هایی برای گفتن دارد

حرف هایی از جنس شقایق...

تورا سرچشمه ی همه ی باورهایم میدانستم

آن هنگام که چون غنچه ای زیبا در نگاهم شکفتیو

چون باران از دیده ام باریدی

آن روز این من  بی تاب به معبد قلبم رجوع کردم

وهزاران بار به دورکعبه ی عشقت چرخیدم هم نا و هم سودا باتو قدم

در شهر وفاداری نهادم و دیوانه وار مهربانیت را ستودم

اما امروز به زخمم نمک می پاشی و به ساز دلم زخم می زنی

 پاسخ عشق صادقانه ی من بی مهریست

که مرا در گوشه ای از خلوت گریه هایم رها کردی

و اشک التماس را بر گونه هایم جاری ساختی

 ولیکن افسوس از دقایقی که تو را نابیناتر از من

 عاشق از روبه روی هق هق ناله هایم عبور می دهد

آن  هنگام که تو هرگز مرا نمی بینی

دوباره آسمون این دل ابری شده

دوباره این چشمهای خسته بارونی شده

دوباره دلم گرفته و شعر دلتنگی را برای این دل میخونه

میخونه و اشک میریزه ، آنقدر اشک میریزه

چشمانم را بسته ام و گذاشته ام  ثانیه ها لحظه هایم را اعدام کنند .

کم آورده ام نا توان شده ام در برابر روزها

خسته تر از آنم حرفی بزنم،

یا گاهی داد ، تا شاید کمی سبک شوم!

تنهاییم هر روز پر رنگتر می شود

 نمی دانم باید خوشحال باشم یا ناراحت !؟

اینجا کسی نیست برای حرف زدن یا حتی اگر کسی هم  باشد

حرفهای من از جنس دیگری است کسی چیزی نمی فهمد از آن!

 ولی دلم می خواست کسی بود و می فهمید تنهایی چه دردی دارد

وقتی دلم تو را می خواهد ....

 و هیچ گاه نیستی بعضی وقتها آرزو می کنم

کاش خیال بودنت هم هرگز نبود کاش نبودی!

کاش نبودی تا من هر روز و هر لحظه احساس دلتنگی نکنم

دستانم را در هوا  رها می کنم ولی نیستی نیستی تا آنها را بگیری

نیستی تا باورم شود هنوز هم هستم چه سخت می گذرد بر من...

دلم می خواهد پشت پا بزنم به هر آنچه بوده و هست

من احساساتم را کشته ام چه دردی می کشم من

به خودم و احساساتم خیانت کرده ام

آنها توان اینهمه سختی را نداشتند

می بینی دیگر تو را هم برای خودم ندارم

چقدر تنهایم تنهای تنها

ولی آخر دوست داشتن تو

 چیز دیگری است دوستت دارم.....

بذار خیال کنم هنوز ترانه هامو می شنوی

 هنوز هوا مو داری و هنوز صدام و می شنوی

بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم

اگه تموم قصمون هنوز ترانه ساز تم

بذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی

روزا به فکر ديدنم شبا پر از خواب منی

بذار خیال کنم  تو دلتنگیات غروب که می شه یاد من میفتی

تویی که قصه ی طلوع  عشق و گفتی و دوست دارم نگفتی

بذار خیال کنم منم اونی که دلت تنگ براش اونی که وقتی تنهایی

پر می شی از خاطرهاش اونکه هنوز دوسش داری

اونکه هنوز هر نفسه بذار خیال کنم منم

اونی که بودنش بسه دوباره فال حافظ و

دوباره توی فالمی بذار

 خیال کنم بذار اگر چه بی خیالمی

حيف لحظه هاي خوبي كه براي تو گذاشتم

حيف غصه اي كه خوردم چون ازت خبر نداشتم

حيف اون روزا كه كلي ناز چشماتو كشيدم

حيف شوقي كه تو گفتي داري اما من نديدم

حيف حرفاي قشنگي كه براي تو نوشتم

حيف رويام كه واسه تو از قشنگي هاش گذشتم

حيف شبها كه نشستم با خيالت زير مهتاب

حيف وقتي كه تلف شد واسه ي ديدن تو توي خواب

حيف باوفاي من حيف عشق و اعتمادم

حيف اون دسته گلي كه توي پائيز به تو دادم

حيف فرصت هاي نقره ام حيف عمرم و دقيقم

حيف هرچي كه به تو گفتم راست راستي حيف سليقم

حيف اشكايي كه ريختم واسه تو دم سپيده

حيف احساس طلاييم حيف اين عشق و عقيده

حيف شاديم تو اون روزي كه ميگن روز تولدت بود

حيف عاشقيم كه گفتي اولش كار خودت بود

حيف اون همه قسما كه به اسم تو نخوردم

حيف نازي كه كشيدم چون كه طاقت نياوردم

حيف اون كسي كه دائم عاشقت بود توي رويا

حيف كه تو از راه رسيدي اونو دادمش به دريا

حيف چيزي كه ندارم حيف ذوقي كه نكردي

حيف گرماي دستم كه سپردمش به سردي

حيف قلبم كه يه روزي دادمش دستت امانت

حيف اعتماد اون روز حيف برج اين خيانت

حيف اون شبي كه گفتم پيش تو كمه ستاره

حيف اون حرفا كه گفتي گفتم اشكالي نداره

حيف چشم هايي كه گفتم با تو با لباي خندون

حيف آرزوي ديدار با تو بودن زير بارون

حيف هرچي كه سپردم حيف هر چي كه نبودي

حيف تكليفم بيا و روشنش كن تو به زودي

ما كه رفتيم ولي يادت باشه ديوونه بوديم

واسه تو يه عمراسيرتو كنج اين خونه بوديم

ما كه رفتيم تو بمون با هر كسي كه دوسش داري

با كسي كه پنهوني سر روي شونش مي زاري

ما كه رفتيم ولي اين رسم وفا داري نبود

قصه ي چشاي تو واسه ما تكراري نبود

ما كه رفتيم حالا تو ميموني و عشق جديد

ما كه رفتيم ولي مزد دستاي ما اين نبود

دل ما لايق اين كه بندازي زمين نبود

ما كه رفتيم وليكن قدر تو دونسته بوديم

بيشتر هم خواسته بوديم ولي نتونسته بوديم

ما كه رفتيم تو برو دل بده دست ديگري

به قول حافظ ما هم داريم يه يار سفري

ما كه رفتيم تو بشين زير نگاه عاشقش

آرزوم اينه كه فقط تلف نشه دقايقش

ما كه رفتيم تو برو دنبال طالع خودت

ببينم كه سال ديگه كي مياد تولدت

ما كه رفتيم تو بدون با اون كه از راه اومده

اون كه با اومدنش خنجر به قلب من زده

ما كه رفتيم دل نديم ديگه به عشق كاغذي

لااقل ميومدي پيشم واسه ي خداحافظي